ผมชอบหนังสือ หมวกหกใบคิดหกแบบเป็นการเตือนให้เรามีสติอยู่กับบทบาทของตัวตนในหมวกแต่ละใบเพื่อสร้างประสิทธิภาพในการคิดให้รอบด้าน ซึ่งนำไปใช้กับการประชุมได้ดี มันเพิ่มประสิทธิภาพได้จริงๆ 

หมวกที่ใส่แต่ละใบแทนบทบาทหน้าที่ความคิดที่แตกต่างกัน เพื่อวัตถุประสงค์การคุยกันให้ได้บทสรุปที่คัดกรองมาจากหลายแง่ทุมที่ดีที่สุด เป็นหลักของการสร้างประสิทธิภาพในการสื่อสารในการประชุมให้ได้ข้อสรุปที่ดีเยี่ยม

ถ้า หมวก แต่ละใบ เป็นสัญลักษณ์ตัวแทน ของแต่ละบทบาท เราก็สามารถนำหลักคิดแบบนี้นำมาใช้กับการดำรงชีวิตให้มีความสุขเพิ่มขึ้นได้ด้วยเช่นกันครับ

ความน่ากลัวอย่างหนึ่งของชีวิตเราคือการต้องผจญอยู่กับความทุกข์เป็นเวลายาวนาน และน่ากลัวไปกว่านั้นคือการนำความทุกข์ของตัวเองแบ่งปันไปยังคนรอบข้าง โดยเฉพาะคนที่เรารัก ซึ่งการขับไล่ความสุขในชีวิตของเราที่เรามักเผลอ คือการใส่หมวกใบนั้นแล้วไม่ยอมถอดในเวลาที่เหมาะสม เมื่อต้องเปลี่ยนกลับไปใส่ใบอื่น

เราใส่หมวกเจ้านายกลับไปใช้กับแฟน แม่ใส่หมวกครูกับมาใช้ที่บ้าน หรือเราใส่หมวกแฟนขี้โมโห ใช้ที่ออฟฟิต เมื่อใส่หมวกไม่เหมาะกับสถานการณ์กับสถานที่ ความสุขก็หนีหายไป

สิ่งสำคัญคือ เราต้องเตือนตัวเองสม่ำเสมอ ในบทบาทของหมวก ณ ปัจจุบัน ถอดหมวกสิ่งที่อยู่นอกบ้าน สลับมาใส่หมวกที่เหมาะกับบ้าน แม่ก็จะกลายเป็นแม่ แฟนก็จะกลายเป็นแฟน หรือออกไปที่ทำงานเราจะกลายเป็นเจ้านายลูกน้องที่มีความสุขขึ้น

เราเป็นมนุษย์ที่มีกิเลส เราติดยึด ยึดติด ทำให้เราปลดไม่ได้ ยิ่งโตเราต้องยิ่งหัดปลด หยิบหมวกให้เป็น เราก็จะได้ความสุขกลับมา นี่เป็นการโตเป็นผู้ใหญ่อีกขั้นคือการ รู้จักเตือนตนเอง มีสติ และมีความสุขกับปัจจุบัน เราเผลอได้แต่เมื่อเผลอเราต้องมีสติรู้ให้เร็วที่สุด ซึ่งสิ่งนี้ต้องอาศัยการฝึกฝนบ่อยๆ ครับ

ในตอนนึงของหนังสือเรื่อง เมื่อฉันอายุ 30 ผมชอบตอนหนึ่งของหนังสือเล่มนี้ และผมก็เริ่มทำตามแล้วรู้สึกว่ามันมีคุณค่ามาก เพิ่มความหมายของการใช้ชีวิตในวันต่อไปและทุกๆ …